کدبانو

کاردستی شب یلدا

یلدا شب تولد یا زایش مهر. همان تلاقی پاییز و زمستان. همان بلندترین شب سال و بلندترین شب پاییزی که بعد از آن با دمیدن خورشید، روزها بلندتر می‌شوند و تابش نور ایزدی فزونی می‌یابد و از آن رو ماه بعد از آنرا دی به معنای روز نامیدند که ماه تولد و زایش خورشید بوده است.

یلدا همان جمع شدنهای اقوام و دوستان به دور یکدیگر. همان آجیل و هندوانه و انار و شیرینی خوردن (نمادهای برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی) و فال حافظ گرفتن و حافظ خواندن.

یلدا شبی است که دفتر تلفن موبایلت را مرور میکنی و نامهایی را انتخاب میکنی که 364 روز و شب سال از آنها یاد نکرده ای و پیام تبریکی به برکت این عصر دیجیتالی و ارتباطات برایشان می فرستی.

یلدا نماد ارزش ثانیه هاست. ثانیه هایی که بقول دوستی برای طولانی شدنش جشن می گیریم و بیدار می مانیم تا گذرش را لمس کنیم.

یلدا دعاهای زیبایی است که دوستانت برایت می فرستند: "لحظه های پایانی پاییزت پر از خش خش آرزوهای قشنگت" و تو به آرزوهایت می اندیشی و از شوق به حقیقت پیوستن آنها دلت غنج میرود.

از راست بترتیب کولاژ سالهای 89-88-87